سلامی دوباره
امیدوارم هر کجا که هستید و خوب و خوش باشید.
ده ماه و 4 روزه که چیزی ننوشتم. البته این به این معنی نیست که نیومدم اینجا .چرا اومدم مطالب رو هم میخوندم.اما چیزی ننوشتم.
نمیدونم چرا اینجا رو انقدر دوست دارم.هیچ وقت نمیتونم ازش دل بکنم.حتی تو این مدت که وقت خیلی خیلی کمی داشتم اما بازم سعی میکردم هفته ای یک بار هم که شده بیام و حد اقل مطالب دوستان رو بخونم.
شاید چون اینجا خونه اولی بود که با این جمع خوب و صمیمی آشنا شدم.
دلم برای همه اعضا تنگ شده بود.برای همه.
برای لاله اشک و حرفای دلنشینش.
برای سیل سبز و نگرانی هاش در مورد شهرش.
برای وشکو و اون همه پی نوشت و خوساری نوشت و ...... کلی نوشت های دیگه.
برای خطم خالی و اون پند پدربزرگانه ی آهسته و پیوسته نوشتن.
برای خوسار هاما و معرفی مشاهیر شهرمون.
برای چل چو و خاطرات بامزه ولیعهد.
برای پرنده میداند و نقد های حرفه ای و جالب در موضوع های مختلف.
برای النگات و طنز های شیرین و گاهی درد سر ساز.
برای همه این خانواده بزرگ.
برای همه دوستان.
برای همه.
نمیدونم گرفتاریهامون زیاد شد که کمتر اینجا سر زدیم یا تکنولوژی های جدید ما رو تنبل کرد.