سبک زندگی
نمیدونم اونموقع همه صرفه جو بودند و این صرفه جویی ذاتی بود یا به خاطر شرایط اون زمان و وضع اقتصادی خانواده ها در زمان جنگ بود.
خیلی چیز ها بود که اون موقع رعایت میکردیم و الان نه.
یادمه بچه که بودیم صبح که میخواستیم بریم مدرسه اگه مادرمون ساندویچی برامون میگرفت و میذاشت تو کیفمون باید کیسه اون رو نگه میداشتیم برای ساندویچ یا خوراکی روز بعد.یعنی وقتی خوراکی رو میخوردیم (همون ساندویچ نون و پنیر)خرده نان هایی که احتمالا داخلش بود رو در میاوردیم و پلاستیک رو تا میکردیم میذاشتیم تو کیفمون.برای روز بعد.*
اما الان چی یه رول پاکت فریزر روی سکوی آشپزخونه هست که تند تند ازش استفاده میکنیم.وبعد میندازیمش دور.
یادمه برای چیزهایی که چرب نبود مثلا سبزی یا هرچیز دیگه ای حتی اون پلاستیک رو برعکس میکردن و میشستن و میچسبوندن روی کاشیهای بالای سینک که خشک بشه و دوباره قابل استفاده باشه.
یا درمورد میوه ها و مواد خوراکی:
بچه که بودم وقتی میخواستم سیب زمینی پوست بکنم برای غذا مادربزرگم همیشه میگفت جوری پوست بکن که بتونی چاقو رو از زیر پوست سیب زمینی ببینی.منظورش این بود که نازک پوست بکنم.
یا برای سالاد نه خیار و نه گوجه رو پوست نمیکندیم(البته اون موقع این همه مواد شیمیایی و آلودگی و سم و .. به میوه ها نمیزدند.
اما الان خیلی ها سیب هم که میخوان بخورن پستش رو میکنند.
اون موقع ها آخر تابستون که میشد همه مشغول پختن رب گوجه بودن.مامان من که علاوه بر رب سس گوجه هم درست میکرد که از هزار تا سس های آماده الان خوشمزه تر بود.
اما الان چی همه چیز آماده پر از مواد نگهدارنده و ... .
یا درمورد پوشاک:
جنس لباس ها انگار بهتر بود و اگر هم خارجی بود(نه چینی )واقعا عالی بودند.هردفعه میشستی لباس رو از دفعه قبل نو تر میشد.نه رنگ و روش میرفت نه جای دوخت لباس ها میشکافت. اگه لباسامون ساییدگی یا پارگی جزئی داشت درستش میکردیم و میپوشیدیم.
همه ما اون وصله های گرد که انواع و اقسانم آرم ها روش بود رو یادمونه که سر زانوی شلوارامون میدوختن.
اگه جورابمون سوراخ میشد میدوختیمش و دوباره استفاده میکردیم.
الان میری لباس میخری تو اتاق پرو که میپوشی دکمه اش کنده میشه. میای خونه هنوز نیم ساعت از پوشیدنش نگذشته درزش باز میشه. اگه هم بشوریش که دیگه قابل پوشیدن نیست.
الان کمدهامون اینقدر توش لباس هست که گاهی یادمون میره اصلا این لباس رو داشتیم.
کفش هامون رو میدادیم تعمیر میکردن یه واکس روش میزدند و دوباره ازش استفاده میکردیم.
الان اگه کفش هامون خراب هم نشه یه مدت بعد از مدلش خسته میشیم میریم یکی دیگه میخریم
اسباب بازیهامون رو (همون یکی دوتایی که برامون میخریدن یا خودمون درست میکردیم)رو مثل یه گنج قیمتی ازش محافظت میکردیم و اگه میشکست یا خراب میشد درستش میکردیم. نه اینکه بندازیمش سطل آشغال.
الان بچه ها اینقدر اسباب بازی دارند تو اتاق هاشون که دیگه خودشون تو اتاق جاشون نمیشه.
اون وقتا تو زمستون لباس های گرمتر میپوشیدیم تو خونه .
اما الان لباس آستین کوتاهتو خونه میپوشیم و درجه بخاری یا شوفاژ رو زیاد میکنیم اما اگه بگن لباس بافتنی بپوش میگیم نفسمون بند میاد.
و خیلی چیز های دیگه.
و مدام میشینیم میگیم قدیما بهتر بود.زندگی ها پر برکت تر بود و .... .خوب اون موقع خودمون هم رعایت میکردیم.**
____________________________________
*یادمه اگه پلاستیکم رو گم میکردم میرفتم یه دونه از تو کابینت برمیداشتم و برای اینکه نو به نظر نیاد تو دستم مچاله اش میکردم که وقتی میدم مامانم که خوراکی بزاره توش نفهمه پلاستیک دیروزی رو گم کردم.
**البته قبول دارم که در بعضی موارد کیفیت اجناس در قدیم خیلی بهتر از اجناس امروزی بوده.اما اون موقع خودمون هم کمتر اسراف میکردیم.